MIMOSZKOLNIE | Blog o edukacji i szkolnictwie.

TAG | wykluczenie

Sytuacja młodych ludzi nie jest łatwa. Są jednak w ramach młodej generacji grupy, wobec których zagrożenie wykluczeniem społecznym  jest szczególnie duże.  Jedną z nich są osoby niepełnosprawne. Chwała autorom rządowego raportu Młodzi 2011, że o tym przypominają.  Szkoda, że  mimo wszystko robią to dość zdawkowo, nie wspominając o istnieniu społecznych barier, które wynikają z niewłaściwie prowadzonej polityki na poziomie krajowym, lokalnym czy wewnątrz-instytucjonalnym (np. zarządzania przedszkolem, szkołą czy uczelnią).  Brakuje też w raporcie czytelnych propozycji co (a tym bardziej jak?) należy zreformować. Jest tylko ogólny postulat zmian. Rekomendacja 22  stanowi: „Dokonać radykalnych zmian w opiece nad dziećmi niepełnosprawnymi w celu wzmocnienia ich potencjału rozwojowego poprzez adekwatny system edukacji (od przedszkola do szkoły wyższej), umożliwiający w przyszłości usamodzielnienie życiowe poprzez podjęcie pracy.’’[1] Co gorsza, kwestia ta została także pominięta w dodatku implementacyjnym.[2] Można więc odnieść wrażenie, że władza nie ma pomysłu na rozwiązanie tego problemu.

(more…)

· ·

Teoretycznie młodzież w wieku szkolnym ma w związku z nadejściem wakacji więcej powodów do radości niż inne grupy wiekowe, np. ludność pracująca (zwłaszcza w obliczu prekaryzacji życia, która sprawia, że duża część pracowników nie ma zagwarantowanego prawa nawet do krótkiego urlopu). W praktyce jednak także dla dużej części  dzieci i młodzieży   zakończenie roku szkolnego wcale nie musi oznaczać ulgi i perspektywy relaksu i przyjemności. W ostatnim Przeglądzie[1] słusznie opisano szereg tego powodów, uzasadniających tezę, iż wakacje często nie stają się czasem wypoczynku, a okresem pogłębiania nierówności. Chciałem uzupełnić tę diagnozę o kilka mniej wyeksponowanych wątków. Okazuje się bowiem, że w obecnym układzie stosunków społecznych wakacje nie tylko pogłębiają nierówności, ale także wykluczenie.

(more…)

· · ·

Tekst powstał  na podstawie referatu wygłoszonego przez autorkę podczas konferencji “Konflikt-Wykluczenie-Demokracja. Wizje wspólnoty politycznej”, zorganizowanej przez Zakład Filozofii Społecznej i Politycznej Instytutu Filozofii oraz Zakład Teorii Polityki Instytutu Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego w dniach: 08.12.09 – 09.12.09


Wstęp
Artykuł  przedstawia  sposoby, w jakie edukacja bierze udział w procesach wykluczania oraz wspiera proces tworzenia i odtwarzania społecznych różnic, a także pogłębiania rozwarstwienia społecznego. Stawiam w nim silną tezę, że edukacja stanowi istotną przestrzeń oraz narzędzie wykluczenia, przy czym teza ta dotyczy przede wszystkim edukacji formalnej, która, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Pedagogicznym, obejmuje “kształcenie oparte na stałych pod względem czasu i treści nauki formach, od szkoły początkowej po uniwersytet, […] systematyczny przekaz wiedzy, umiejętności i postaw w ustalonym miejscu i czasie, [którego celem jest] uzyskanie formalnych kwalifikacji potwierdzonych odpowiednimi świadectwami i dyplomami”[1]. Punkt wyjścia dla czynionych poniżej rozważań stanowi diagnoza dokonana przez liczne grono badaczy, zarówno rodzimych, jak i światowych[2], dotycząca ograniczonych możliwości międzypokoloweniowego awansu społecznego oraz ruchliwości wewnątrzpokoleniowej. Diagnoza ta rodzi pytanie, dlaczego, pomimo charakterystycznej dla nowoczesnych społeczeństw zmiany dominującego modelu międzypokoleniowej mobilności społecznej i dowartościowania roli kompetencji w procesie uzyskiwania określonych pozycji społecznych, osobom wywodzącym się z niższych warstw społecznych trudno jest osiągnąć wyższy status. W artykule zwrócę uwagę na kilka z możliwych odpowiedzi na to pytanie, które jako istotny czynnik wskazują specyfikę systemu edukacji formalnej. Przedstawię odpowiedzi, jakich dostarczają teorie reprodukcji struktury społecznej przez system oświatowy, zajmę się kwestią ukrytego programu szkoły jako narzędzia podtrzymywania społecznych różnic, a także zwrócę uwagę na aspekt ideologiczny edukacyjnej ekskluzji. Zacznę jednak od wyjaśnienia, co rozumieniem przez wykluczenie i do jakiego rodzaju wykluczenia odnoszą się poniższe rozważania.

(more…)

· · · ·

Stowarzyszenie „Miasta w Internecie” wraz z Fundacją Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego oraz Ogólnopolską Fundacją Edukacji Komputerowej realizuje kampanię społeczną na rzecz edukacji cyfrowej dorosłych Polaków.

Kampania społeczna w mediach elektronicznych ma na celu mobilizację poparcia dla idei opracowania i realizacji PCRS – ogólnopolskiego programu edukacji cyfrowej dorosłych. Inicjatywę zapoczątkowała w czerwcu 2010r. grupa ogólnopolskich organizacji pozarządowych oraz koalicji programowych, które podpisały memoriał Polska Cyfrowa Równych Szans.

Bez kompetencji cyfrowych we współczesnym świecie łatwo się pogubić, zejść na margines, łatwo stracić swoje prywatne i społeczne miejsce. Wykluczenie cyfrowe 13 mln dorosłych Polaków kosztuje także sporo polską gospodarkę i ogranicza skuteczność usług publicznych, jakie państwo świadczy obywatelom za pomocą administracji i służby zdrowia. Media alarmują: aż 13 milionów dorosłych Polaków to osoby bez podstawowych umiejętności korzystania z Internetu i obsługi komputera, czy telefonu komórkowego.

– Wiedza i umiejętności, jakie jeszcze kilkanaście lat temu umożliwiały realizację osobistych i społecznych potrzeb i ambicji – dziś okazują się daleko niewystarczające. Życie niesie nowe wyzwania technologiczne i organizacyjne. Podstawą sukcesu życiowego i zawodowego Polaków jest dziś rozumienie cyfrowego świata i właściwe mu kompetencje – powiedział Krzysztof Głomb, prezes Stowarzyszenia „Miasta w Internecie”, pomysłodawca akcji.

W akcję zaangażowali się wybitni przedstawiciele polskiego życia naukowego, społecznego oraz publicznego. Do tej pory ukazały się klipy z udziałem prof. Danuty Hübner – Przewodniczącej Komisji Rozwoju Regionalnego Parlamentu Europejskiego, b. komisarz ds. polityki regionalnej dr. Włodzimierza Cimoszewicza – senatora, b. premiera RP, prof. Michała Kleibera – prezesa Polskiej Akademii Nauk, pierwszego ministra ds. informatyzacji, Jerzego Koźmińskiego, prezesa Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności, b. ambasadora RP w USA. Wszystkie te osoby sygnowały apel do władz publicznych i podjęły się roli „Ambasadorów Polski Cyfrowej Równych Szans.

Organizatorzy kampanii apelują do osób prywatnych, przedstawicieli organizacji pozarządowych, przedsiębiorców, samorządowców, twórców kultury, naukowców i wszystkich podzielających pogląd o potrzebie podnoszenia kompetencji cyfrowych dorosłych o udzielenie poparcia inicjatywie Polska Cyfrowa Równych Szans na jej stronach w serwisie społecznościowym Facebook: www.facebook.pl/polskacyfrowa, gdzie znajdują się informacje na temat kampanii, jak również klipy z udziałem Ambasadorów Polski Cyfrowej Równych Szans. Możliwe jest także udzielenia poparcia droga mailową na adres pcrs@mwi.pl.

Kontakt
Arkadiusz Złotnicki
Stowarzyszenie „Miasta w Internecie”
kom. 502.357.666
a.zlotnicki@mwi.pl


· ·

/